به همت مرکز پژوهش های فرهنگی آذربایجان و با همکاری گروه زبان و ادبیات فارسی، نخستین همایش بازتاب عناصر عاشورایی در ادبیات آذربایجان در دانشگاه محقق اردبیلی برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی و بین الملل دانشگاه، دکتر مسروره مختاری عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه شعر نقش مهمی در تبلیغ آموزه های دینی داشته است، تصریح کرد: سرودن شعر از زمان پیامبر باب بوده است.
وی با بیان اینکه پس از استقرار صفویان در قرن دهم هجری، شعر عاشورایی در ایران رونق بیشتری گرفت، ادامه داد: مرثیه سرایی با شاعرانی مانند شاه اسماعیل و محمد فضولی پا گرفت و در دوره قاجاریه به اوج خود رسید.
مختاری با اشاره به اینکه قالب اوخشاما در ادبیات آذربایجان از مهمترین قالب های مراثی در میان آذری زبان ها است، افزود: قالب اوخشاما در ادبیات آذربایجان طوری است که شعرا، مرثیه خود را با اوخشاما به پایان می رسانند.
عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی اضافه کرد: از نظر محتوا هم در ادبیات آذربایجان عشق به حضرت ابوالفضل موج می زند و شعرا در مورد شجاعت و آزادگی ایشان شعرهای زیادی سروده اند.
مهدی میرزاده رسولزاده کارشناس مرکز پژوهش های فرهنگی آذربایجان گفت: ادبیات آیینه حوادث تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر دوره ای است.
وی با بیان اینکه عاشورا به قدری دامنه دار است که بر ادبیات تاثیر مستقیم گذاشته است، اظهار کرد: رابطه عمیقی بین ادبیات آذربایجان و حوادث عاشورا وجود دارد.
میرزارسولزاده ادامه داد: ارتباط بین مکتب حسینیت و زبان ترکی سبب شده است که شعرای عاشورایی در آذربایجان رشد یافته و به بلوغ برسند.
پیام فروغی دانشجوی دکتری ادبیات گفت: ادبیات در زمان صفویان رنگ و بوی تشیع به خود گرفت و شاه اسماعیل هم سهم به سزایی در رونق ادبیات مذهبی آن دوره داشت.
وی اضافه کرد: در دوره صفویه، شعرای ادبیات عاشورایی به دنبال مضمون و تصویرسازی نبودند بلکه به دنبال محتوا بودند به همین دلیل گاهی در قالب شعرهای آن دوره اشکالاتی دیده می شود.
*********************************